اشک حسرت

چقدر جاي حضور سبزت کنارتنهايي خاکستريم خاليست...
ديگر دستانم طاقت اينهمه تهي را ندارند...
 ديگر نگاهم خسته است از اين پنجره ي تکراري بي تو...
دلم بوي پيراهنت را ميجويد و اشکهايم در انتظار شانه هاي مهربانت با صبورانه اي تلخ لحظه ها را ميشمارند...
انگار سالهاست که از صميميت نوازشهايت دور مانده ام...
تو بگو...
چه شد که بودنمان رنگ ديگري گرفت؟
چه شد که ماندنت رفتني شد؟
چه شد که دريدي پرده ي رفاقت را ؟
چه شد که عاشقت شدم؟
ديگر با هر صداي پايي دلم نميلرزد شايد ميداند که نمي آيي...
پس چرا اينگونه من منتظر نشسته ام؟
دلم براي خيره ماندنهاي گاه و بي گاهت تنگ است...
چشمان سياهت را به من باز پس بده...
نميگويم هديه...خريدارم اينبار...
خريدارت ميداند قيمت نگاهت را....
يک عمر را مي بخشم براي در آغوش کشيدن ثانيه اي از نگاهت...
چقدر بي تو پوچم.....
نميدانستم که تو روحي و من جسم....
 بي روحم اکنون...
بگذار باز هم با طنز تلخت بگريم...
بگذار اينبار با آن غم شيريني که در دلت خانه کرد من هم شيرين غمگيني شوم...
پناهم ده در آغوشت دلم تنگ است...

عشق يعني خون دل يعني جفا

عشق يعني درد و دل يعني صفا

عشق يعني يك شهاب و يك سراب

 عشق يعني يك سلام و يك جواب

عشق يعني يك نگاه و يك نياز

 عشق يعني عالمي راز و نياز

عشق يعني تا ابد فاني شدن

   عشق يعني عابد و زاهد شدن

عشق يعني همچو ليلا خون شدن

یا چو مجنون راهی صحرا شدن

 راز عشق

عشق یعنی لحظهای التهاب

عشق یعنی  لحظهای ناب ناب

عشق یعنی همچون شیدا شدن

عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

                                                                  از یه عاشق دل سوخته

I know the sound of your voice می دانم که ژرفای صدای تو،                   

Can save my soul می تواند روح مرا رهايي بخشد                                        

City lights , streets of gold چراغ های شهر ، خيابان های طلايي رنگ ...      

Look out my windo to the world below    از پنجره ،جهان زير آن را نظار ه می کنم 

Moves so fast and it feels so cold به سرعت سپری می شود و سرد و بيروح احساس می گردد                                                                   

And I m all aloneو من، تنهای تنها هستم                                                 

Don’t let me die مگذار مرگ را پذيرا شوم                                                

I m losing my mindعقلم را از دست داده ام                                                

Baby just give me a singمحبوب! تنها يک کلمه به من ارزانی کن                    

And now that you re goneو اکنون که تو رفته ای                                   

I just wanna be whit you من،تنها می خواهم با تو باشم                              

And I cant go onو نمی توانم ادامه بدهم                                                               

I wanna be whit you من می خواهم با تو باشم                                          

Wanna be whit you می خواهم با تو باشم                                                

I cant sleep and I m up all night نمی توانم بخوابم و تمام شب را در بيداری بسر می برم                                                                      

Through these tears I try to smileدر ميان اين اشک ها که تلاش می کنم لبخندی به لب بياورم                                                                           

I know the touch of your hand من می دانم ،تماس دستان تو                      

Can save my life می تواند زندگی مرا رهايي بخشد                                       

Don’t let me down اجازه نده من نا اميد شوم                                           

Come to me nowاکنون ،به سوی من بيا                                                    

I got to be whit some howمن بايد با تو باشم هر جور که ممکن باشد              

(Repeat chorus)  (تکرار همسرايي)                                                          

and now that you re gone و اکنون ،که تو رفته ای .......                           

who am I without you now اکنون بدون تو چه کسی هستم ؟                      

I cant go on من نمی توانم ادامه دهم                                                           

I just wanna be with youتنها می خواهم با تو باشم                                  

(Repeat chorus)  (تکرار همسرايي)                                                                  

 Enrique Iglesias

 تاهستم اي رفيق نداني كه كيستم
روزي سراغ من آيي كه نيستم
درآستان مرگ كه زندان زندگيست
تهمت به خويشتن نتوان زد كه زيستم
پيداست از گلاب سرشكم كه من چوگل
يك روز خنده كردم و عمري گريستم
طي شد دوست سالم و انگار كن دوست
چون بخت وكام نيست چه سود از دوستيم
گوهر شناس نيست در اين شهر شهريار
من در صف خزف چه بگويم كه چيستم؟
کلید کن

نگاهت آسمانم بود و گم شد

دو چشمانت سایبانهم بود و گم شد

به زیر آسمان در سایه تو

جهان در دیدگانم بود و گم شد

آه ای عشق تو در جان و تن من جاری

دلم آن سوی زمان

با تو آیا دارد وعده دیداری؟

 گل های آسمانی در وجودت نهفته است وبا رنگ های قرمز

   در دل آبی من نهالی کاشته است و من را به خودش محتاج کرده !

   اگر روزی گل های زیبای تو را نبویم آفرینشم بر هم می خورد و اگر

   به سوی تو نیایم نهالم پژمرده می شود .

   من به گل های آسمانیت نیاز دارم ، من نیاز دارم  به   بویدن  تو .

   من به قرمزی لب های تو محتاجم . گل هایت را به من هدیه کن و

   یا لا اقل من را درون  وجودت جای  بده  و مگذار من  گل های  تو را

   از وجودت بردارم و در دل خودم نهم شاید که روزی وجود تو خالی  و

   دل من گلستانی از گل های رُز قرمز شد و با آبی خود آبشاری زیبا آفریدم .

   در  جلوی  دلم برای وارد  نشدن  افراد  نا آشنا  حصاری  آهنین  گذاشتم و

   و شاید با گذشت زمان دل من دیگر تو را هم نشناخت .

   زیبایم گل های آسمانیت را با خودت می خواهم تا دلم تو را فراموش نکند .

  من به بوی گل های تو نیاز دارم !!!

  ای غریب بی انتهای من  ،  ای اسیر گریه های  من  ،

  ای شگفتی آفرینش از آن تو ، ای سبک بال همچون من ،

  به سراغ من هم بیا ، بیا شاید که از بند های گریه آزاد شدم ،

  از صدای تاریک به هنگام شب برای تو جشن روشنایی می گیرم ،

   به رویا هایم بیا شاید پذیرای مهمان عزیزی همچون تو شوم و از بند های ، 

   گــــریــه آزاد . . . !

     دلم می خواست به سوی ستاره ها می رفتم  ،

                                              می رفتم تا یکی حرف هایم را می شنید

     تـــا   یــکی   گــریه ام  رو   درک   می کرد

                                            تــا یکی جونیم رو به شادی تبدیل می کرد

    ای خـــدای    مـــهربون   ایــن    دختــرک

                                            دوستت داره ،  دلش می خواهد رها  با شه

     آزاد مـــثل قاصدک ها  .